mwg.nl!

AMMA 2012

Is everything media?

Is everything media?

CoolBrands House, 15 maart 2011


Op de eerste lentedag van het jaar verzamelde de fine fleur van de vaderlandse media zich in het CoolBrands House in Amsterdam voor een  fonkelende MWG themabijeenkomst rondom het onderwerp inspiratie.

De grote belangstelling betekende dat ongeveer een derde van de MWG leden  breeduit in luxe lounge banken kon plaatsnemen en de iets later arriverende rest op een uitdagende hoge kruk.
 
   

Gastheer Maarten Shaefer van CoolBrands trapte af met een korte introductie van CoolBands: ‘Onze business is story telling. Wij helpen merken met het vertellen van hun verhaal. Maar niet zomaar een verhaal, maar een verhaal met een wauw factor en stickyness.’

Dagvoorzitter Frederique de Jong – ‘Ja ik ben van BNR Nieuwsradio maar ook van mezelf’ – lichtte haar stelling toe dat inspiratie de uitkomst was van adrenaline en trots.
 
Toen was het woord aan Gejus van Diggele, een zeer ervaren copywriter die zijn loopbaan in reclame startte in 1970. Hij werkte voor een grote serie klanten waaronder Citroën, Ikea, NS, SieMatic, De Telegraaf, Gall&Gall en ING en sleepte 40 nominaties en bekroningen in de wacht.
Gejus had de rest van de middag – en waarschijnlijk ook de rest van de week - kunnen vullen met zijn ervaringen met campagnes en merken maar dat deed hij niet. Hij hield het bij een verhandeling over speelkaarten.
Wat is de waarde van 1 speelkaart? Na wat interactie met de zaal werd deze vastgesteld op enkele eurocenten. Daarna volgde een introductie tot de verzameling antieke speelkaarten van Gejus. De eerste kaart was van een moeder die rond 1800 haar kind te vondeling had gelegd. De kaart was met het kind bij een weeshuis achtergelaten. Op de achterkant van de kaart had de moeder een ontroerende tekst geschreven. Gejus had 800 euro voor deze kaart betaald. En daarbij was het punt gemaakt: De waarde van een speelkaart hangt af van het verhaal.
Gejus van Diggele: ‘De waarde van een product of dienst wordt bepaald door het verhaal dat we geloofwaardig kunnen communiceren. Ofwel: reclame is: de waarheid, goed verteld. Maak geen reclame voor een product maar vertel wat je eraan hebt.’
Daarna was het woord aan Irene Koel, oprichter van BLOEI. ‘Ik werkte 15 jaar voor FHV BBDO en ben innig dankbaar wat ik daar als kind van Giep Franzen heb geleerd.  Maar toen ik voor zoveelste keer een advertentie moest maken voor appelkaneel thee van Albert Heijn was ik het zat.’
Volgens Irene ontbreekt het vooral aan lef en verhalen – ‘Een flag op een drol blijft een drol. Wij bij BLOEI proberen producten en diensten te maken die groei bevorderen. Vooral dingen waarvan mensen zeggen: Dat wil ik hebben. Daarvoor hebben we heel veel ideeën nodig. En hoe kom je aan ideeën? Creativiteit maakt het verschil.’ 
Het gaat om out-of-the-box-denken dat geld oplevert. Irene: ‘Er komt een zuivelbedrijf bij ons dat heel veel melkvet over heeft. Wat kun je daarmee doen behalve weggooien? Ehhh… nog meer kookroom maken en crème fraîche maken of misschien wel crème fraîche light? Waarom niet verkopen aan Akzo als component in verf of voor in siliconen borsten?’
Daarbij is ervaring opdoen op de grond essentieel: ‘Lekker zelf meemaken. Maak je reclame voor komkommer, loop eens een dag mee met een tuinder, vraag hem het hemd van het lijf, net zolang totdat je net dat hebt, wat jouw advertentie uniek maakt. Ga eens in de haven een container inklaren en dan zien dat er heel iets anders inzit dan je gedacht had. Een luiterende ervaring.’
Irene introduceerde verschillende projecten, waaronder Club Judge. Dit is een soort van Michelin Gids voor clubs. De organisator krijgt vrijkaarten van de clubs, die hij weggeeft aan under-cover-judges die de clubs beoordelen. Inmiddels zijn er 16.000 under-cover-judges die als groep interessant zijn voor merken. Daarmee is Club Judge tegelijkertijd een marktonderzoekbureau.

De middag werd afgesloten met een levendige discussie tussen de sprekers en zaal. Daarin manifesteerde Gejus van Diggele zich als vervent tegenstander van reclame die niets anders doet dan een lage prijs communiceren. ‘Een heilloze weg. Hou op met praten over korting en lage prijzen. Ga inspirerende verhalen vertellen!’

 

Er komen geen producten overeen met de selectie.